(رِ تِ)
۱- (حامص.) ریزش.
۲- در قالب قرار گرفتن فلز.

(تَ) [ په. ] (مص م.)
۱- سرازیر کردن آب یا هر مایع دیگری.
۲- پاشیدن.
۳- پراکنده ساختن.
۴- انداختن، افکندن.

(تِ) (ص مف.)
۱- انداخته شده، پاشیده شده.
۲- ذوب شده.

(~. گَ) (ص فا.) کسی که فلزات را ذوب کرده و در قالب می‌ریزد.

(خِ) (ص نسب.) کسی که اسهال دارد.

(دِ) (اِمص.)
۱- ریدن.
۲- مدفوع.
۳- (عا.) انجام کاری یا گفتن چیزی از روی ناشی گری که باعث خرابی شود.

(~. کَ دَ) (مص ل.) (عا.) کاری را از روی ناشی گری خراب کردن.

(دَ) [ په. ] (مص ل.)
۱- مدفوع کردن، تخلیه شکم کردن.
۲- کنایه از: خرابکاری کردن، کثافت کاری کردن.

(دِ یا دَ) (اِمف.) تخلیه شکم کرده، مدفوع کرده.