ریمن
(مِ) (ص نسب.) چرک آلود.
(رَ یا رِ) [ ع. ]
۱- (اِ.) چرک، ریم.
۲- زنگ.
۳- حجابی است بر دل که کشف آن جز به ایمان نبود و آن حجاب کفر و ضلالت است.
۳- (مص ل.) غالب شدن گناه بر دل.
[ فر. ] (اِ.)
۱- میدان مسابقه مشت زنی که گرداگرد آن را طناب کشیدهاند.
۲- حلقه چدنی که پیستون را روی سیلندر نگه میدارد و از ورود گاز به داخل کارتل یا روغن به داخل محفظه سیلندر جلوگیری میکند.
۳- حلقه فلزی چرخ خودرو که تایر روی آن نصب میشود.
(اِ.) گیاهی است با ساقه سفید و برگهای بزرگ و پهن، مزه ترش دارد و دارای مقدار زیادی ویتامین C میباشد.