(زَ نِ) (اِ.) روزگار، دهر.

(زَ نَ) [ ع. زمانه ] (اِ.)
۱- آفت.
۲- نقص بعض اعضا.
۳- تعطیل قوی.
۴- حب، محبت.

(زَ مَ) (اِ.) تمسخر.

(زَ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) نای زدن.
۲- (اِ.) صورت ؛ ج. زمور.

(زُ مُ رُّ) [ معر – یو. ] (اِ.) یکی از سنگ‌های قیمتی به رنگ سبز که در جواهرسازی به کار می‌رود.

(زُ رِ) [ ع. زمزمه ] (اِ.) گروه، جماعت.

(زَ زَ مِ) [ ع. زمزمه ] = زمزم:
۱- (مص ل.) ترنم کردن.
۲- (اِ.) نغمه.
۳- دعایی که زردشتیان آهسته و زیر لب خوانند.
۴- هر آوازی که به آهستگی خوانده شود.