(زَ نْ) (ص نسب.) نک زنگی.

(~.) (ص مر.) (اِمر.) زندانبان.

(~. زَ) (حامص. اِ.) مراسم عزاداری به ویژه در ماه محرم که در آن عزاداران به صورت گروهی در دسته‌های نامنظم با زنجیر به کتف و پشت و سر خود می‌کوبند.

(زَ) (ص نسب.) دیوانه، خطرناک.

(~. بَ. خُ. زَ دَ) (مص ل.) شرمنده شدن، سرافکنده شدن.

(~. زَ دَ) (مص ل.)
۱- سخن بیهوده گفتن، چانه زدن.
۲- سرزنش کردن، طعنه زدن.

(بودن) (~. نَ. تَ) (مص ل.) کنایه از: موافق بودن، سازگار بود ن.