(~.) (اِ.)
۱- آهنی که بر سنگ زنند و از آن آتش بجهد، چخماخ.
۲- چوب آتش زنه که آن ر ا بر چوب دیگر سایند تا آتش بوجود بیاید. چوب بالایین را «زند» و چوب زیرین را «پازند» نامند.

(~.) [ ع. ] (اِ.) ساعد، بنددست.

(زَ) (اِ.)
۱- تفسیر، شرح.
۲- تفسیر اوستا.

(زِ) [ په. ] (اِ.) جایی برای نگهداری گناهکاران.