ستی

(~.) (اِ.) زنی که خود را با شوهرش – که مرده باشد – در آتش اندازد و بسوزد.

    ستیر

    (سَ) [ ع. ] (ص.) کسی که عیب و خطای دیگری را می‌پوشاند.

      ستیر

      (س تِ) (اِ.) استیر؛ یک چهارم من.

        ستیز

        (س) (اِ.)
        ۱- جنگ.
        ۲- ناسازگاری، لجاجت.
        ۳- خشم.
        ۴- سرکشی، نافرمانی.

          Scroll to Top