(~. خِ) (ص مر. اِمر.) آن که در رأس خیل قرار دارد، سردسته.

(~. شُ دَ) (مص ل.) کنایه از:
۱- مردن.
۲- ناامید شدن.

(سَ. تَ) (مص ل.) سرد شدن، احساس سرما کردن.

(سَ) (اِمر.) اطاقی در زیر زمین خانه برای استفاده از خنکی آن در تابستان برای نگهداری غذا و چیزهای فاسد شدنی.

(سَ بَ یا بِ) (اِمر.) نک سرداب.

(سَ) [ په. ] (ص فا.) فرمانده قشون، سالار.

(~.) (ص نسب.) نوعی لباس بلند مردانه که پشتش چین داشته روی لباس‌های دیگر می‌پوشیدند.

(~.) (حامص.) سالاری، مهتری.

(~. وَ) (ص مر. اِمر.) داور سوم است که طرفین دعوی مشترکاً او را تعیین می‌کنند، حکم مشترک.