(~.) [ ع. سکنه ] (اِ.)
۱- حالتی که شخص در آن هست ؛ وضع.
۲- محل اتصال سر و گردن ؛ ج. سکنات.

(سَ کَ نِ یا نَ) [ ع. سکنه ] (اِ.)
۱- ساکنین.
۲- سکون، استقامت ؛ ج. سکنات.

(سُ نا) [ ع. ] (اِ.) مسکن، جای اقامت.

(سُ کَّ) [ ع. ] (اِ.) کوچه، کوی.

(س کَُ یا کِّ) [ ع. سکه ] (اِ.)
۱- پول فلزین.
۲- هر چیز خوب و با رونق. ؛~یک پول کنایه از: بی آبرو شده، مفتضح.

(س) (اِ.) چنگک، ابزاری شبیه دست با چهار یا پنج شاخه که به وسیله آن غله را به هوا می‌دادند تا دانه از کاه جدا شود.

(سَ کّ) (اِ.) تختگاه، پله مانندی که کنار در خانه یا پای درختان درست کنند.

(س) (اِ.) آش سرکه.