سنه
(سَ نَ یا نِ) (اِ.) لعنت، نفرین.
سنی
(سُ نّ) [ ع. ] (ص نسب.)
۱- پیرو سنت پیغمبر.
۲- پیرو فرقهای از مسلمانان که قایل به خلافت ابوبکر و جانشینان اویند.
سه
(س) [ په. ] (اِ.) عددی بین دو و چهار، دو بعلاوه یک. ثلاث. ؛ ~ به سی دادن کنایه از: معامله پر سود کردن. ؛ ~ شدن بد شدن، خراب شدن.
