شبگیر
(~.)
۱- (اِ.) سحر، سحرگاه.
۲- (حامص.) سفر کردن هنگام سحر.
(شَ نَ) (اِمر.) قطرهای شبیه دانه باران که شب روی برگ گل و گیاه مینشیند. بشم، بژم، بشک، اپشک، افشک، افشنگ و ژاله نیز گفتهاند.
(شَ بَ یا بِ) [ معر. ] (اِ.) نوعی سنگ و آن گونهای لینیت است که در نتیجه تراکم ذرات کربن و تغییرات شیمیایی نسبتاً سخت شده و رنگ سیاه براقی دارد و در جواهر – سازی مصرف میشود.