شتالنگ

(ش لَ) (اِ.)
۱- استخوان پاشنه پا، کعب.
۲- بجول که با آن قمار کنند.

    شتر

    (شَ) [ ع. ] (اِ.)
    ۱- برگشتگی پلک چشم.
    ۲- فروهشتگی پلک پایین.
    ۳- انقطاع، بریدگی، انشقاق (لب زیرین و غیره).
    ۴- عیب، نقص.

      شتر

      (شُ تُ) [ په. ] (اِ.) پستانداری است نشخوارکننده از گروه سم داران بدون شاخ با پاهایی که دو انگشت دارد. این حیوان در برابر گرما و تشنگی بسیار مقاوم است. ؛ ~دیدی، ندیدی سفارش به کتمان راز. ~ ؛ ~سواری دولا دولا نمی‌شه کنایه از: تلاش بیهوده برای پنهان کاری.

        شترگلو

        (~. گَ)
        ۱- (ص مر.) آن چه که مانند گلوی شتر منحنی باشد.
        ۲- (اِمر.) راه آب زیرزمینی که با لوله یا تنبوشه‌های بزرگ در زیر نهر یا رودخانه به وسیله دو چاه تعبیه کنند تا آب از یک سمت فرورود و از سمت دیگر بالا آید. چاه آب گیر را «نر» و چاه آب ده را «لاس» گویند، منگل.

          شترمرغ

          (~. مُ) (اِمر.) = اشترمرغ: پرنده‌ای است از راسته دوندگان که بلندی اش تا ۳ متر می‌رسد. این پرنده دارای بال‌های کوچک است که هیچ وقت برای پرواز به کار نمی‌رود. وی به سرعت می‌دود و ماده آن در طول عمر فقط ۲۰ تخم می‌گذارد.

            Scroll to Top