(شَ مّ مَ یا مِ) [ ع. ] (اِ.)
۱- دستنبو.
۲- هر چیز خوشبو که در دست گیرند و ببویند.
۳- قندیل، چراغ دان.

(شَ یِ) [ ع. شمائل ] (اِ.)
۱- جِ شمال و شمله ؛ طبع‌ها، خوی‌ها.
۲- شکل، صورت.
۳- تصویر بزرگان دینی و مذهبی.

(شَ زِ) [ فر. ] (اِ.) گونه‌ای از میمون انسان نما که بدون دم است و در جنگل‌های افریقا زندگی می‌کند. قدش از انسان کوتاه تر و بدنش از موهای دراز پوشیده شده‌است.

(شَ مَّ) [ ع. شمه ] (اِ.)
۱- (مص م.) واحد شم: یکبار بوییدن. (اِ.)
۲- بوی اندک.
۳- مقدار کم، اندک.

(شَ) [ ع. ] (اِ.) حربه آتشی سرپر که سربازان قدیم بکار می‌بردند.

(شَ مَ) (اِ.) پارچه نازک سفید که هنگام استراحت روی خود اندازند.

(~.) (اِ.) = شمذ: نان سفید نیکو.