(شَ گُ لَ یا لِ) (اِ.)
۱- خوشه.
۲- ریشه دستار یا جامه.

(شَ نَ یا نِ) (اِ.)
۱- چوب دستی که چارپایان را به وسیله آن رانند.
۲- چوبی که گازران پارچه و لباس را به هنگام شست وشو با آن کوبند؛ کدین.

(ش نِ) [ روس. ] (اِ.) پوشاک گشاد و بدون آستین که روی دوش اندازند.

(شَ نَ یا نِ) (اِ.) لعنت، نفرین.

(~.) (اِ.)
۱- آواز و صدای چیزی (مانند صریر قلم و آواز نفیر و نای و سورنای).
۲- آواز جانوران (اهلی و وحشی).

(~.) (اِ.) آلتی است که برزیگران برای باد دادن غله کوفته شده به کار برند تا غله از کاه جدا گردد؛ چارشاخ.