صورت دادن
(~. دَ) [ ع – فا. ] (مص م.) انجام دادن، عمل کردن.
(یِ) [ ع. صوفیه ] (اِ.) پیرو طریقه تصوف، طریقهای معنوی که پیروان آن معتقدند به وسیله تصفیه باطن و تزکیه نفس انوار حقایق بر قلب شخص اشراق کند.
(صُ یا صَ لَ) [ ع. صوله ]
۱- (مص ل.) برجستن و حمله کردن.
۲- (اِمص.) هیبت.
۳- حمله.
۴- قدرت، نفوذ.