طاووسی

[ معر – فا. ] (ص نسب.)
۱- منسوب به طاوس.
۲- سبز زرین، سبز دینارگون.
۳- آن که به چند رنگ زند.
۴- نوعی جامه رنگین.

    طایر

    (یِ) [ ع. طائره ] (اِفا.)
    ۱- پرواز کننده، پرنده.
    ۲- مرغ، ج. طیور.

      طایع

      (یِ) [ ع. طائع ] (اِفا.)
      ۱- فرمانبردار، طبع، مطیع.
      ۲- خواهان، راغب. ج. طایعین.

        طایفه

        (یِ فِ) [ ع. طائفه ]
        ۱- (اِفا.) مؤنث طایف.
        ۲- تیره، دسته.
        ۳- پاره‌ای از چیزی. ج. طوایف.

          طایل

          (یِ) [ ع. طائل ]
          ۱- (اِفا.) برنده، قاطع.
          ۲- (اِ.) فزونی، مزیت.
          ۳- توانایی، قدرت.
          ۴- توانگری.
          ۵- فراخی، وسعت.
          ۶- فایده، سود.

            طب

            (طِ بّ) [ ع. ]
            ۱- (مص م.) درمان کردن.
            ۲- (اِ.) معالجه.
            ۳- پزشکی.

              طبابت

              (طِ بَ) [ ع. ] (اِمص.) عمل و شغل طبیب، مداوا و طرز معالجه امراض، پزشکی.

                طباخ

                (طَ بّ) [ ع. ] (ص.) آشپز، خوالیگر.

                  طباطبایی

                  (طَ طَ) [ ع – فا. ] (ص.) ویژگی آن که پدر و مادرش هر دو سید باشند.

                    Scroll to Top