(طَ) [ ع. ]
۱- (ص.) مطرود، رانده شده.
۲- (اِ.) سخنی که شنونده از شنیدن آن بترسد و بگریزد.

(طَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- راه.
۲- شیوه، روش.
۳- آئین، مسلک.
۴- حال، حالت.
۵- عادت، خو.
۶- پیشه، شغل.

(طَ قَ) [ ع. طریقه ] (اِ.)
۱- روش، سیرت.
۲- مسلک.
۳- سیرت اهل سلوک.

(طَ قِ) (اِ.) نک طریق. ج. طُرُق.

(طَ) [ ع. ] (اِ.) قمری.

(طَ زَ) [ معر. ] (اِ.)
۱- قصر.
۲- خانه زمستانی.