(یَ یا یِ) [ ع. عادیه ] (ص. اِ.) سخت دونده (شتر)؛ ج. عوادی.

(یَّ یا یُِ) [ ع. عادیه ] (اِفا. اِ.)
۱- مؤنث «عادی»؛ متجاوزه، متعدیه.
۲- جماعتی که مستعد قتال باشند.
۳- بعد، دوری.
۴- شغلی که مرد را از هر کار باز دارد.
۵- ظلم، شر.

(ذِ) [ ع. ] (اِفا.) سرزنش کننده، ملامت – کننده.

(~. اَ تَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) کنایه از: خشمگین شدن.

(~. شُ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.)
۱- پیش آمدن، رخ دادن.
۲- شکایت کردن، دادخواهی کردن.

(~.) [ ع – فا. ] (حامص.) عرض دادن لشکر، لشکرنویسی.