(عُ جْ) [ ع. ]
۱- (مص ل.)به خود نازیدن.
۲- (اِمص.) تکبر، خودبینی.

(~. تَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) تعجب کردن، متعجب شدن.

(~.) [ ع – فا. ] (صت.) کلمه ایست که تعجب و شگفتی را رساند: شگفتا.

(عَ جْ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) ناتوان شدن، درماندن.
۲- (اِمص.) ناتوانی، درماندگی.