(عُ) [ ع. ] (اِ.) چوب خوشه خرما، بیخ خوشه خرما که خمیده و کج است.

(عَ رْ) [ ع. ] (اِ.)
۱- ستون، ستون میان خیمه.
۲- ریسمان.
۳- کُره شتر خردسال.

(عِ رْ) [ ع. ] (اِ.) زن شوهردار و مرد زن دار.

(عُ) [ ع. ] (اِ.) عروسی، غذای عروسی.

(عَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- تخت، تخت پادشاه.
۲- خیمه، چادر.
۳- سقف، سایبان.
۴- رکن.
۵- آسمان نهم، فلک الافلاک. ج. اعراش. عروش. عرشه.

(عَ رَ ش) [ ع. ] (اِ.) جِ عرش. در فارسی ب – ه معنای قسمت بالای کشتی.

(عَ رَ) [ ع. ] (اِ.) جِ عرصه. کنایه از: رستاخیز و صحرای محشر.

(عَ ص) [ ع. عرصه ] (اِ.)
۱- حیاط، فضای خالی جلوی خانه.
۲- میدان.
۳- صحرا. ج. عرصات. ؛ ~ را به کسی تنگ کردن در فشار و مضیقه قرار دادن. ؛ به ~ رسیدن کسی الف – بزرگ شدن و از عهده کارهای خود برآمدن. ب – به ثروت و قدرت رسیدن.

(عُ) [ ع. ] (اِ.)
۱- جانب، طرف، کرانه.
۲- مال ملت، بیت المال.