(عَ یَ) [ ع. عشیه ] (اِ.) آخر روز، غروب.

(عَ) [ ع. ] (اِ.) چوبدستی، دستواره. ؛~قورت دادن کنایه از: بسیار جدی و خشک بودن، نرمش نداشتن. ؛ ~ی دست کسی بودن کنایه از: تکیه گاه کسی بودن، نگه دار و مددکار کسی بودن.

(عَ بِ) [ ع. عصابه ] (اِ.)
۱- عمامه، دستار.
۲- گروه مردم.

(عُ رِ) [ ع. عصاره ] (اِ.) شیره، چکیده، فشرده.

(عِ) [ ع. ] (اِ.)
۱- بند (مشک و جز آن).
۲- دسته (کوزه، دلو).

(عَ صَ) [ ع. ] (اِ.) پی، رشته‌های سفید رنگ متصل به مغز که حس و حرکت توسط آن‌ها صورت می‌گیرد.

(عُ صْ بَ) [ ع. عصبه ] (اِ.) جمعیت، جماعت.