(غَ رْ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- در آب فرو رفتن، خفه شدن.
۲- کنایه از: محو چیزی شدن، بی نهایت جذب چیزی شدن.

(غَ) [ ع – فا. ] (اِمر.) جای غرق شدن، جای عمیق در آب. مق. پایاب.

(غَ رَ) [ ع – فا. ] (حامص.) = غره:
۱- فریفتگی.
۲- مغروری، خودبینی، تکبر.

(غَ رِّ) [ ع – فا. ] (حامص.)
۱- فریفتگی.
۲- تکبر.