(تِ) [ ع. ] (اِفا.) گشاینده، تصرف کننده، پیروز.

(تِ نِ) [ ع – فا. ] (ق مر.)پیروزمندانه، باپیروزی.

(تِ حِ یا حَ) [ ع. فاتحه ]
۱- (اِفا.) مؤنث فاتح.
۲- (اِ.) آغاز کار، اول چیزی.
۳- دعای خیر برای مرده. ؛~ی چیزی را خواندن (کن .) الف – دیگر امید بازیافتن چیزی را نداشتن. ب – مصرف کردن و به اتمام رساندن. ؛~ نخواندن برای کسی یا چیزی (کن.) اهمیت ندادن به کسی یا چیزی.

(~. خا دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) خواندن سوره «الحمد» در مجلس سوگواری.

(تِ) [ ع. ] (اِفا.) شکافنده، پاره کننده.

(تِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- فتنه انگیزنده.
۲- کسی که اراده فجور با زنان کند.
۳- گمراه کننده.
۴- شیطان.