(تُ دَ)(مص ل.) = فاتولیدن:
۱- دور شدن، حذر کردن، دوری گزیدن.
۲- رمیدن.

(ج) [ ع. ] (اِفا.)
۱- گناهکار، تبهکار.
۲- زناکار.

(ج رِ) [ ع. فاجره ] (اِفا.) مؤنث فاجر.

(ج) [ ع. ] (اِفا.) درد آورنده، دردناک.

(ح ش) [ ع – فا. ] (حامص.) عمل فاحشه، زناکاری.

(~. نِ) [ ع – فا. ] (اِمر.) خانه‌ای که در آن زنان فاحشه با مردان هماغوشی می‌کنند، روسپی خانه، جنده خانه.