(فَ عَ) [ ع. فجیعه ] (اِ.)
۱- سختی.
۲- اندوه، دردناک. ج. فجایع.

(فَ عِ) [ ع. فجیعه ] (اِ.) نک فجیعت.

(فُ چْ فُ چِ)(اِ.)پچ پچ، پچپچه، سخنی که بر سر زبان‌ها افتاده باشد و مرد م درِ گوشی و آهسته به یکدیگر بگویند، نجوا.

(فَ) [ ع. ] (اِ.) جِ فحوی ‘.

(فُ حْ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) بدی را از حد گذراندن، بسیار بد کردن.
۲- (اِ.) دشنام، ناسزا.