(فَ) [ ع. ] (اِ.) راه فراخ و گشاده میان دو کوه.
(فُ یا فِ) (ص.) آن که لب زیرینش فروافتاده باشد.
(فُ أَ تَ نْ) [ ع. ] (ق.) ناگهان.
(فِ) [ ع. فجاء ] ۱- (مص م.) غافلگیر کردن و گرفتن. ۲- (ص.) ناگهانی.
(فُ جّ) [ ع. ] (ص.) جِ فاجر.
(فَ یِ) [ ع. فجائع ] (اِ.) جِ فجیعه.
(فَ جْ) [ ع. ] (اِ.)سپیدی صبح، سپیده دم.
(فَ جَ رَ یا رِ) [ ع. فجره ] (ص.) جِ فاجر. ۱- بدکاران، بدکرداران. ۲- زناکاران.
(فَ جْ یا جَ) [ ع. ] (مص ل.) ۱- نرم و فروهشته گردیدن. ۲- ستبر شدن، غلیظ گشتن.
(فُ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) گناه کردن، زنا کردن. ۲- (اِمص.) سرپیچی از حق، تباهکاری.
