(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.) به پایان بردن، به سر آوردن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.) سنگین شمردن، گران داشتن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.) بهره برداری کردن از دسترنج دیگری.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.)
۱- جدا کردن، بیرون آوردن.
۲- ان شاءاللهگفتن. ج. استثناعات.

(~.) [ ع. ] (ص نسب.)
۱- کسی که هوش زیادی دارد.
۲- کودن، کم ذهن.
۳- بی – مانند، بی همتا.

(اِ تِ بَ) [ ع. ] (مص م.) پاسخ گفتن، پذیرفتن.

(اِ تِ رِ) [ ع. استجاره ] (مص م.)
۱- پناه خواستن.
۲- کرایه کردن.

(اِ تِ زِ) [ ع. استجازه ] (مص م.) اجازه خواستن، رخصت طلبیدن. ج. استجازات.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.)کشاندن، جلب کردن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.)خود را به نادانی زدن.