صفت نسبی

(~. وَ) (ص نسب.) یک طرفی، متمایل به یک جهت.

(یَ) [ تر – فا. ]
۱- (ص نسب.) منسوب به یغما.
۲- خوبرو، زیبا.

۱ – (اِ.) نوعی از انگور که دانه‌های آن ریز و سرخ رنگ است.
۲- (ص نسب.) به رنگ یاقوت.

(هَ) [ ع – فا. ] (ص نسب.) منسوب به هوا.
۱- دارای هوا، باددار.
۲- آن چه که در هوا جای گیرد یا جریان یابد.
۳- لطیف، سبک.
۴- انتقال پذیر.
۵- لغو، بی هوده.
۶- بی قرار، بی ثبات.
۷- بیهوده گوی.
۸- عاشق.
۹- تیر آتشبازی.
۱۰ – کبود، لاجوردی.
۱۱ – درآمد یا حاصلی که از جای غیرمعین رسد.

(~.) (ص نسب.) منسوب به هنر.
۱- آن چه که در آن هنر به کار رفته.
۲- هنرور، هنرمند.

(~.) (ص نسب.) منسوب به همایون. (در مورد شاه استعمال شود: اعلی حضرت همایونی، موکب همایونی).

(~. گِ) (ص نسب.) دو یا چند شاگرد که نزد یک معلم درس می‌خوانند.

(~. اِ) [ فا – ع. ] (ص نسب.)
۱- منسوب به هفت امام.
۲- اسماعیلی، سبعیه.

(هِ رِ) (ص نسب.) هزارمین سال.

(هَ) (ص نسب.)
۱- آواره، دوره گرد.
۲- زن بدکاره، روسپی.