(فُ تُ) [ فر. ] (اِ.) نام مکتبی در هنر، موسیقی و ادبیات در ایتالیا که از ۱۹۰۹ تا ۱۹۱۵ رواج داشته‌است، بنیانگذار این مکتب ف. ت. مارتینی شاعر ایتالیایی بوده‌است. ویژگی این مکتب رها کردن سنت‌ها و رسوم معمول، طرد تغزل از شعر، ایجاد سبکی نثر مانند، و بیان تلاش‌ها و سر و صداهای صنعتی زندگی نو می‌باشد.

(فُ تُ) [ انگ. ] (اِ.) کوانتوم انرژی تابش الکترومغناطیسی که ذره‌ای بدون جرم و سکون بار الکتریکی است. (فره).

(فُ) [ ع. ] (اِ.)
۱- گروه، دسته.
۲- قسمتی از ارتش، هنگ ؛ ج. افواج.

(اِ.) پود.

(اِ.) بور، رنگ سرخ کم رنگ.

(فُ) [ ع. ] (اِ.) زود، سریع.