(فُ) [ فر. ] (اِ.) مجموعه مصالحی که در پی سازی ساختمان به کار رفته‌است، شالوده، پی سازی.

(فُ نُ گِ) [ فر. ] (اِ.) دستگاهی که اصوات را نخست ضبط و سپس بازگو می‌کند؛ دستگاه ضبط صوت.

(فَ وَ) (اِ.) ورق طلا و نقره و مانند آن که در زیر نگین گذارند تا به صفا و رنگ آن بیفزاید.

(فُ وَّ) [ ع. ] (اِ.) ج. فُوُهه.
۱- دهانه کوه، راه، رودخانه.
۲- شورش، غوغا.

[ فر. ] (اِ.) مکتب گروهی از نقاشان فرانسوی که در آثار خود دورگیری‌های زمخت و رنگ‌های تند و نامتعارف و شکل‌های ساده شده به کار می‌بردند و از سه بُعد نمایی و سایه روشن کاری پرهیز می‌جستند.

(فَ یْ) [ ع. فی ء ] (اِ.)
۱- سایه.
۲- غنیمت.
۳- دسته‌ای از پرندگان.

(اِ.) نرخ، قیمت بازاری.