(اِ.) شغل، کار، عمل، پیشه.

(فَ فِ) [ ع. ] (اِ.) جِ فیفاء.

(اِ.) تیری که پیکان آن دو شاخ باشد.

(فَ) (اِ.) بیاوار؛ شغل، کار، پیشه.

[ فر. ] (اِ.)
۱- نوعی مقوای ضخیم که به جای تخته نازک در کارهای نجاری به کار رود.
۲- نسج، الیاف (فره).

[ فر. ] (اِ.) ماده آلبومینوئیدی مستخرج از خون که به شکل الیاف کش – داری در حالت مرطوب می‌باشد و در حالت خشک سخت و شکننده‌است. باید دانست که فیبرین در خون جاری وجود ندارد و فقط به هنگام انعقاد خون تولید می‌شود.