(شُ قَ) (اِمصغ.)
۱- قاشق کوچک.
۲- مضراب سنتور.

(شُ) [ تر – فا. ] (ص نسب.) منسوب به قاشق.
۱- آلتی فلزین که گچ بران به کار برند.
۲- خیار خرد، خیارترشی.
۳- قسمی زدن بر پشت گردن، پس گردنی که با چهار انگشت زنند.

(ص) [ ع. ] (اِفا.)
۱- قصدکننده.
۲- پیک پیاده که نامه یا پیغامی را به مقصد دوری می‌برد.

(ص) [ ع. ] (اِفا.) کوتاهی کننده.

(ص رَ یا رِ) [ ع. قاصره ] (اِفا.) مؤنث قاصر. زنی که جز شوهر خود به دیگری چشم ندارد. ج. قاصرات.

[ ع. ] (اِفا.) دورشونده، به نهایت رسنده.