و تهر (~ُ تَ) (ص.) (عا.) قهر توأم با خشم و اعتراض.

و تند (قَ رُ تُ)(ص.)(عا.)خشم و غضب.

(قَ) [ ع. ]
۱- (مص م.)عذاب کردن، تنبیه ک ردن.
۲- (اِمص.) ظلم و زور.
۳- توانایی، چیرگی.

(قَ. کَ دَ) [ ع – فا. ]
۱- (مص م.) مغلوب کردن، چیره شدن.
۲- (عا.) با کسی ترک معاشرت و گفتگو کردن.

(قَ) [ ع – فا. ] (ص نسب.) اضطراری، جبری.

(قَ یِّ) [ ع. قهریه ] (ص نسب.) مؤنث قهری. ؛ قوه ~زور، قدرت.