صفت قوال (قَ وّ) [ ع. ] (ص.) ۱- بسیارگو، خوش – صحبت. ۲- آواز خوان، کسی که در محافل اشعار را به آواز خوش بخواند.
اسم قوام (قَ) [ ع. ] (اِ.) ۱- مایه زیست. ۲- اصل چیزی. ۳- اعتدال. ۴- عدل. ۵- استواری، استحکام. ۶- راستی.