حاصل مصدر قیزه بندی (~. بَ) [ هند – فا. ] (حامص.) بستن پارچه بر عورت و بند کردن سر دیگر آن به طرف سرین در کمر.
اسم قیش (قَ یا ق) [ تر. ] (اِ.) ۱- چرم. ۲- تسمه، دوال کمر. ۳- چرمی که سلمانیان تیغ خود را بدان تیز کنند. ۴- کنایه از: نان خمیر و فطیر.