قیه

(ق یِ) (اِ.) (عا.) جیغی که از روی خوشحالی کشیده شود.

    قیوم

    (قَ یُّ) [ ع. ] (ص.) از نام‌های خداوند به معنای قائم به ذات.

      ک

      (حر.) بیست وپنجمین حرف از الفبای فارسی برابر با عدد ۲۰ در حساب ابجد.

        کأس

        (کَ) [ ع. ] (اِ.) کاسه، پیاله. ج. کرؤس.

          کا

          (اِ.) در مصر قدیم به معنای همزاد و جفت بوده‌است. مانند فروهر در دین زرتشتی.

            کائوچو

            (ئُ) [ فر. ] (اِ.) شیره‌ای است که از تنه درخت هوآبرازیلینسیس که از گیاهان تیره فرفیون است به دست می‌آید. شیره این درخت را هنگامی که گرم کنند، کائوچوی خام فراهم می‌شود و آن جسم نرمی است که در صنعت برای ساختن اشیاء مختلف به کار می‌رود.

              Scroll to Top