(کُ بَ) [ ع. کربه ] (اِ.) اندوه. ج. کرب.

(کُ بَ) [ معر. ] (اِ.)
۱- کلبه.
۲- حجره، دکان.

(کَ بُ) [ فر. ] (اِ.) عنصری است با علامت شیمیایی C، جامد و سیاه رنگ و متبلور و بی شکل که به صورت الماس و گرافیت و زغال در طبیعت یافت می‌شود. الماس خالص ترین انواع کربن است.

(~.) [ فر. ] (اِ.) املاح اسیدکربنیک که به آسانی به وسیله اسیدها تجزیه می‌شود. مانند: کربنات سدیم، کربنات سرب و غیره.

(کَ فِ) [ فر. ] (اِ.) دوره چهارم از دوران اوّل زمین شناسی.

(کِ رِ) [ فر. ] (اِ.) اطلس، نوعی پارچه لطیف.

(کَ) (اِ.) = گرپا. کرپه: شبدر.