کراوات

(کِ) [ فر. ] (اِ.) پارچه‌ای باریک و بلند که مردان به یقه پیراهن گره زنند و از جلو سینه آویزان کنند، فکل.

    کراویا

    (کَ) (اِ.) گونه‌ای زیره که به نام زیره سیاه یا زیره سیاه کرمانی موسوم و دارای ریشه‌های متورم است. از دانه‌هایش به منظور معطر کردن اغذیه استفاده می‌کنند و به علاوه دارای خاصیت بادشکن و از بین بردن نفخ‌های روده و مقوی و قاعده آور و مدر است.

      کرایم

      (کَ یِ) (اِ.) جِ کریمه.
      ۱- زنان با مروت.
      ۲- بزرگ قدر، ارجمند.

        کرایه

        (کِ یِ) (اِ.) گرفته شده از «کراء» عربی. مزد، اجرت.

          کرب

          (کَ) [ ع. ] (اِ.) اضطراب، وحشت، اندوه. ج. کروب.

            کرباس

            (کَ) [ هند. ] (اِ.) پارچه پنبه‌ای سفید. ج. کرابیس.

              کرباسه

              (کَ سَ یا سِ) (اِ.) چلپاسه، سوسمار کوچک. کرپاسو، کرپاسه، کرپاشه، کربس و کربش هم گویند.

                Scroll to Top