(کَ) (اِ.) قنطوریون، دارویی است تلخ، مفید برای زهر گزندگان.

(کَ وَ یا وِ) (اِ.) زمین بلند، تپه.

(کُ) [ ع. ] (اِ.) عفونی شدن شدید در اثر ورود میکربی مخصوص از راه زخم.

(کَ) (اِ.) کدخدا، رییس قوم.

(کُ) (اِ.) کُرف، قیر، شبه.

(کَ) (اِ.) هرگیاهی که در کناره‌های جوی و رودخانه سبز شود.

(کَ) (اِ.) مهره، مهره‌های گردن و پشت.