(~. قِ مَ) [ فا – ع. ] (ص مر.) گران بها، پرارزش. مق ارزان قیمت.

(~. مَ) (ص مر.) نک گران سر.

(گِ) (ص مر.)
۱- کسی که بار سنگینی بر دوش دارد.
۲- درخت پُر میوه.

(~. بَ) (ص مر.) نفیس، باارزش، قیمتی.

(گِ. هُ تِ) [ فر. ] (اِمر.) مهمانخانه بزرگ و عالی شهر.

(~. یَ یا یِ) (ص مر.) نفیس، باارزش.

(گِ) (حامص.)
۱- بالا بودن نرخ و بها.
۲- دیدار شخصی که ناگوار و ناپسند باشد.

(گِ. کَ دَ) (مص ل.) سبب ملال بودن.

(گِ) (اِمر.) مرکز ثقل.