(مُ تَ رِ) [ ع. ] (اِفا.) نگهبانی کننده، پاسبان.

(مُ تَ رِ) [ ع. ] (اِفا.) پیشه ور، صنعتگر.

(مُ تَ رِ) [ ع. ] (اِفا.) سوخته، سوزان.

(مُ تَ رِ قِ یا قَ) [ ع. محترقه ] (اِفا.) مؤنث محترق. ؛ مواد ~ موادی که موجب سوزاندن اشیا و تولید حریق شود.

(مُ تَ رَ) [ ع. ] (اِمف.) بزرگوار، مورد احترام.

(مُ تَ س) [ ع. ] (اِفا.)
۱- حساب کننده.
۲- داروغه، مأمور حکومت که وظیفه اش امر به معروف و نهی از منکر است.

(مُ تَ ش) [ ع. ] (اِفا.)
۱- آن که در بذل مال و یاری دریغ نکند.
۲- آماده، مهیا.

(مُ تَ شَ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- توانا و بزرگ.
۲- دارای خدم و حشم بسیار، باشکوه و جلال.

(مُ تَ ض) [ ع. ] (اِفا.)
۱- به شهر آینده.
۲- حاضر شونده.