مشاجره

(مُ جِ رَ یا رِ) [ ع. مشاجره ] (مص ل.)
۱- با هم نزاع کردن.
۲- گفتگوی همراه با پرخاش و ستیز.

    مشارب

    (مَ رِ) [ ع. ] (اِ.) جِ مشرب و مشربه، نوشیدنی‌ها.

      مشارع

      (مَ رِ) [ ع. ] (اِ.) جِ مشرع و مشرعه ؛ راه‌ها.

        مشارفت

        (مُ رَ فَ) [ ع. مشارفه ] (مص ل.)
        ۱- تفاخر کردن به حسب و بزرگی.
        ۲- مطلع شدن بر امری.
        ۳- سمت اشرافی و مفتش بر کسی داشتن.

          مشاش

          (مُ) [ ع. ] (اِ.)
          ۱- زمین نرم.
          ۲- نفس.
          ۳- سرشت و طبیعت.
          ۴- نژاد.
          ۵- مرد چست و سبک و خوش طبع زیرک. ج. مشاشه.

            پیمایش به بالا