(~. گُ) [ ع – فا. ] (ص فا.) تأویل کننده، شرح دهنده.

(مَ) [ ع. ] (اِمف.)
۱- عهد کرده شده.
۲- شناخته شده، معروف.

(مُ وَ) [ ع. ] (اِمف.) خمیده، کج.

(مُ عَ وَّ) [ ع. ] (اِمف.) عادت داده شده.

(مُ عَ وِّ) [ ع. ] (اِفا.) آنکه تعویذ با خود دارد.

(مُ عَ وَّ) [ ع. ] (اِمف.) درنگ شده، به تأخیر افتاده.

(مُ عَ وَّ) [ ع. ] (اِمف.) محل اعتماد.

(مَ نَ) [ ع. معونه ] (مص م.) کمک کردن، یاری کردن.