افتعال

(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.)
۱- بهتان زدن.
۲- چیزی نو پدید آوردن.
۳- یکی از مصادر ثلاثی مزید در زبان عربی.

    افتقار

    (اِ تِ) [ ع. ]
    ۱- (مص ل.) ندار شدن، نیازمند گشتن.
    ۲- (اِمص.) فقر، تهیدستی.

      افچه

      (اَ چِ) (اِ.) مترسک که برای ترساندن جانوران وحشی در کشتزارها نصب کنند.

        افخم

        (اَ خَ) [ ع. ]
        ۱- (ص تف.)بزرگوارتر.
        ۲- (ص.) ارجمند.

          Scroll to Top