(مُ تَ) [ ع. ] (اِفا.) نیست و نابود گشته.

(مُ تَ ق) [ ع. ] (اِفا.)
۱- جداکننده درم خوب از بد.
۲- انتقاد کننده.

(مُ تَ قَ) [ ع. ] (اِمف.) نقش شده، کنده کاری شده.

(مُ تَ قَ) [ ع. ] (اِمف.)
۱- ویران شده (بنا).
۲- شکسته شده (عهد و پیمان).
۳- باطل.

(مُ تَ قِ) [ ع. ] (اِفا.) جابه جا شونده.

(مُ تَ قِ) [ ع. ] (اِ فا.) انتقام کشنده، عقوبت کننده.

(مُ تَ کِ) [ ع. ] (اِفا. ص.) سرنگون، نگونساز.

(مُ تَ) [ ع. ] (اِفا.) کسی که خود را به کسی یا چیزی، نسبت کند.

(مُ تَ هِ) [ ع. ] (اِفا.) فرصت طلب، کسی که پی فرصت می‌گردد و آن را غنیمت می‌شمارد.