( اَ ) (اِفا.) در کلمات مرکب به معنی افروزنده آید: آتش افروز، جهان افروز، دل – افروز.
(اَ دَ) (مص م.) ۱- روشن کردن، درخشان ساختن. ۲- مشتعل کردن.
(اَ زِ)(اِمص.)۱ – افروختگی، روشنایی. ۲- اشتعال.
(اَ زَ دِ) (ص فا.) ۱- روشن کننده. ۲- درخشنده. ۳- مشتعل کننده.
(اَ زِ) (اِمر.) ۱- آتشگیره. ۲- فتیله چراغ.
(اَ ش ِ) (اِ.) نک آفروشه.
( اَ ) (اِ.) روشنایی، نور.
( اَ ) (اِ.) ۱- ابزار، آلت. ۲- ادویه خوشبو که در غذا ریزند.
(اَ یِ) (اِمص.) ۱- عمل افزون کردن. ۲- عمل افزون شدن.
(اَ دَ) ۱- (مص م.) زیاد کردن، بیشتر کردن. ۲- (مص ل.) زیاد شدن.