[ په. ] (اِ.) علف، گیاه.

(مِ) (اِ.) مقنعه، روسری. واشام و باشام و باشامه نیز گویند.

(ش) [ انگ. ] (اِ.) حلقه‌ای معمولاً از جنس لاستیک که برای آب بندی کردن بین دو جسم سخت قرار می‌گیرد.

(شَ) (اِ.)
۱- چوبک زن، کسی که در شب‌های ماه رمضان با آواز یا صدای طبل مردم را بیدار می‌کند.
۲- مهتر پاسبان.

(ش) (اِ.)باشه ؛ پرنده‌ای شکاری، کوچک تر از باز.

(اِ.) لباس اضافی برای تعویض لباسی که پوشیده‌اند. ؛ شور ~ دو یا چند جامه که یکی را به تن کنند و دیگری را بشویند و تمیز کنند.