انابت

(اِ بَ) [ ع. انابه ]
۱- (مص ل.) برگشتن از گناه، توبه کردن.
۲- (اِمص.) توبه، پشیمانی.

    انابه

    (اِ بِ) [ ع. انابه ] نک انابت.

      انات

      ( اَ ) [ ع. اناه ] (اِ.)
      ۱- توقف، آهستگی.
      ۲- بردباری، عمل.
      ۳- وقار.

        اناث

        ( اِ ) [ ع. ] (اِ.) جِ انثی ؛ زنان. ؛~ و ذکور زنان و مردان.

          انار

          ( اَ ) [ په. ] (اِ.) = نار: درختچه‌ای از تیره موردی‌ها دارای برگ‌های بیضوی و گل‌های قرمزرنگ. میوه اش درشت و دارای پوست سرخ و کلفت و دانه‌های آبدار و خوشمزه می‌باشد.

            اناره

            (اِ رِ یا رَ) [ ع. اناره ]
            ۱- (مص م.) روشن کردن.
            ۲- (مص ل.) روشن شدن.
            ۳- آشکار گشتن.
            ۴- شکوفه کردن.

              اناشید

              ( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ انشوده ؛ اشعاری که در مدح یکدیگر خوانند؛ سرودها.

                اناطه

                (اِ طِ یا طَ) [ ع. اباطه ] (مص م.)
                ۱- آویختن، معلق کردن.
                ۲- موکول کردن.

                  انالله و اناالیه راجعون

                  (اِ نّ لِ لا وَ اِ نّ اِ لَ هِ. جِ) [ ع. ] (شب جم.) همه از خداییم و به سوی او بازمی گردیم. (هنگام وارد شدن مصیبت، شنیدن خبر مرگ، دیدن جنازه و مانند آن بر زبان می‌آورند).

                    Scroll to Top