اواصر

(اَ ص ِ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- قرابت، نزدیکی.
۲- (اِ.) زهدان.
۳- ریسمانی که دامن خیمه را با آن بندند.

    اوانس

    (اَ نِ) [ ع. ] (اِ.) جِ آنسه ؛ خوش طبعان، نیک نفسان.

      اوانی

      ( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ آنیه ؛ ججِ اناء؛ آوندها، آبخورها.

        اوایل

        (اَ یِ) [ ع. اوائل ] (صِ. اِ.) جِ اول.
        ۱- آغازها، پیش‌ها.
        ۲- پیشینیان.

          اوب

          (اُ یا اَ) [ ع. ]
          ۱- (مص ل.) بازگشتن، باز آمدن.
          ۲- (اِمص.) بازگشت.

            اوبار

            ( اَ ) (اِفا.) = اوبارنده. اوباشتن. اباریدن: بلع کننده، بلعنده.

              Scroll to Top