(~. اَ) [ ع. ] (ص مر.) خردمندان، صاحبان اندیشه.

(اُ لُ لْ اَ) [ ع. ] (ص مر.) فرمانروایان، پیشوایان.

(~. عَ) [ ع. ] (ص مر.) مردمان با عزم، صاحبان عزم و اراده.

(ا ُ لَ یَّ) [ ع. ] (مص جع.) برتری داشتن.

(اَ یا اُلا) [ ع. ] (ص تف.) سزاوارتر، صواب تر.

(~. اُ لْ لا) [ ع. ] (ص مر.)
۱- دوستان خدا، مومنان.
۲- در تصوف، آنان که از جانب خدا مؤید به حالات و مکاشفاتی شده‌اند که دیگر خلایق را بدان‌ها دسترسی نیست. مقام اولیاء بعد از انبیاء است.