ایصاء

[ ع. ] (مص م.)
۱- وحی کردن، وحی قرار دادن.
۲- اندرز دادن، سفارش کردن.

    ایطاء

    [ ع. ]
    ۱- (مص م.) پایمال کردن.
    ۲- (اِ.) از عیوب قافیه و آن تکرار قافیه در شعر است.

      ایغار

      [ ع. ] (مص م.)
      ۱- تمام گرفتن عامل خراج را.
      ۲- دادن خراج به پادشاه در نهان و فرار از عمال آن.
      ۳- بخشیدن پادشاه زمینی را به شخصی بدون خراج.

        Scroll to Top